Turning 27

Morgen is het officieel zo ver. Ik word 27 en het voelt anders. 26 voelde in mijn ogen nog als jong, maar 27 heeft een ander gevoel. Nog 3 jaartjes en ik word 30. Het leek vroeger zo ver weg en ineens, zonder dat ik het door had, is het bijna hier. Normaal gezien geef ik weinig om mijn leeftijd. Ik heb er nooit een groot punt van gemaakt en mijn plan was om gracieus ouder te worden, hopelijk met rimpels van het lachen.

Dit stond er op de dag dat ik werd geboren op de voorpagina van Het Laatste Nieuws. Ik kon het niet laten om deze op te vragen hier.

naamloos

Wanneer een nieuw levensjaar begint, kan ik het niet laten om te reflecteren op het vorige. Wat was er allemaal gebeurd in mijn 26ste levensjaar? Bewogen was het zeker.

* Een paar weken na mijn 26ste verjaardag werd mijn dochter, Lore, geboren. Zonder fout kan ik zeggen dat dit het meest ingrijpende moment was. Toen veranderde mijn hele leven. Natuurlijk besefte ik dit niet meteen, maar als ik er op terug kijk, merk ik pas hoe veel ik ben veranderd. Je moet heel je leven herorganiseren en nieuwe prioriteiten stellen. Avondjes opstap met vriendinnen zijn nog even leuk, alleen probeer (ik zei PROBEER) ik nu op tijd te vertrekken. Na zo’n zware avond lijkt alles een zware opdracht de dag erna, zelfs al kijkt het mij aan met de mooiste blauwe oogjes die je ooit hebt gezien. Vroeger ging ik ’s avonds op de zetel liggen voor te lezen of een film te kijken. Nu moet ik er voor zorgen dat alles klaar staat voor de volgende dag: gewassen, gestreken, boodschappen gedaan en dan kan ik gaan zitten. Lekker ’s middags een paar uurtjes op het terrasje gaan zitten? Nee hoor, Lore slaapt nog in de vroege namiddag en daarna om 15u het fruitpapje en dan moet er nog rond gekropen worden en alles op stelten worden gezet. Het zijn er maar een paar, maar ze vergen planning. Je leert met vallen en opstaan, maar we kwamen er goed uit en hebben nu een ‘goed’ schema.

IMG_8288

* In oktober ben ik begonnen bij een nieuwe job.  Het was zwaar om mijn collega’s te verlaten, maar ik wist dat die job niets meer voor mij te bieden had. Het was tijd om andere aspecten van mijn beroep te ontdekken.

* Januari betekende het begin van mijn blog en weer een grote mijlpaal. Schrijven is uitgegroeid tot een grote passie. Ik heb het altijd gedaan, maar sinds deze blog gaat het verder op een heel ander niveau. Het is spannend en ik kan niet wachten om te zien wat de toekomst voor mij in petto heeft op schrijfgebied.

 

* Eind maart ben ik een kleine week naar New York geweest. Een ervaring die ik niet snel zal vergeten en weer een puntje meer om van mijn bucketlist te halen.

Het was een jaar gevuld met nieuwe projecten en ervaringen, maar ook van ontdekking. In dit laatste jaar heb ik zo veel over mezelf geleerd en dat is iets zeer waardevols. Jezelf kennen en blij zijn met wie je bent is niet altijd makkelijk, maar in mijn opinie is het alles. Het is een grabbel uit een scrabble zakje, maar ik doe mijn best om ze hier te laten zien.

*Als ik zenuwachtig ben, ratel ik aan één stuk door ofwel word ik heel stil. Het laatste meestal in groep, waardoor het soms lijkt alsof ik ongeïnteresseerd ben. Dit is niet het geval, maar praten voor een grote groep bezorgd mij stress waardoor ik van het ene uiterste naar het andere kan gaan.

*Eigenlijk ben ik een heel stil persoon. Ik praat vaak veel, omdat ik niet wil dat mijn gesprekspartner zich vervelend voelt. Het resultaat is dat ik vaak de helft niet meer herinner van de conversaties omdat ik zo druk was met het bedenken van mijn volgende reactie.

*Ik kan ongelooflijk genieten van stilte. Wanneer ik alleen thuis ben, staat er niets aan. De radio, laptop, tv en smartphone staan allemaal uit of op stil. Ik vind het heerlijk om dan een boek te lezen of gewoon een kop koffie te drinken. Ik krijg dan eindelijk weer de kans om mezelf te horen nadenken.

*Quality time voor mezelf is nodig. Een paar uren per week met niets of niemand rondom mij, waar ik koffie kan drinken, kan lezen of schrijven. Zodra dit niet kan (het leven werkt niet altijd mee) dan merk ik dit meteen. Ik word sneller geïrriteerd, gefrustreerd en ben soms een kip zonder kop. Dan kan ik op een slechte dag zelfs de schoonheid van wachten niet meer inzien en barst ik van ongeduld.

*Het lezen van boeken is een basisbehoefte. Ik moet elke dag de ruimte vinden om te lezen, al is het maar een half uur. Meestal gebeurd dit ’s avonds in bed of als ik ergens moet wachten en ik voel mij dan meteen rustiger/beter/ontspannener.

IMG_8266

*Ik ben iemand die zich moeilijk verbaal kan uitdrukken. Op de één of andere manier krijg ik vaak niet overgebracht wat ik werkelijk wil zeggen. Dit heeft mij al in veel vervelende situaties gebracht. Gelukkig weten de mensen rondom mij meestal wat ik bedoel, maar het maakt me toch vaak onzeker. Daarom grijp ik naar het schrijven. Ik krijg alles beter verwoord als ik het op papier kan zetten.

*Reizen doe ik graag alleen. Ik slenter graag door een nieuwe stad met een boek in mijn tas op ontdekking uit. Ik kan kiezen wanneer ik eet, iets bezoek, rust, lees en ga slapen. Ik moet met niemand rekening houden. Op de één of andere manier lijkt alles beter te registreren. Ik ben met mijn volledige aandacht en wezen aanwezig en het maakt een onwisbare indruk. Natuurlijk reis ik graag met Tim en kijk ik uit naar onze eerste gezinsvakantie, dat spreekt voor zich. Het zijn dan gewoon andere reizen.

Dit jaar heb ik niet echt iets speciaals gedaan voor mijn verjaardag. Ik heb besloten het feest te geven in de zomer en waarschijnlijk samen met een vriendin (of 2). Aangezien mijn broer en ik op dezelfde dag verjaren (geen tweeling, 9 jaar tussen) hebben we vandaag wel met de hele familie samen gegeten, waar ik een heel leuk cadeautje heb gekregen van mijn ouders, namelijk 3 boeken die hoog op mijn verlanglijstje stonden!

IMG_8327

Het mooiste moment van vandaag was toch wel dat mijn kleine meid samen met haar vader mij wakker zongen met Gelukkige Verjaardag (een dagje te vroeg, maar vieren op een maandag is niet zo evident). Ik kreeg van Lore een prachtig Feel good kleurboek en van Tim super mooie en degelijke pennen (één vulpen, één gewone) als symbolisch cadeautje voor alle mooie schrijfmomenten die ik (hopelijk) ga meemaken. Het was een zalige ochtend en ik heb van elk moment genoten.

Om mijn laatste avond als 26 jarige af te sluiten, worden er nieuwe ‘voornemens’ gemaakt. Het is niet zo’n lijst als met nieuwjaar, maar daarom niet minder belangrijk.

Luisteren.

Luisteren naar mezelf, naar mijn hart en intuïtie. Terug leren luisteren naar wat ik wil en nodig heb. Bijna niets is zeker in het leven, maar wel dat ik verantwoordelijk ben voor het mijne.

1 Comment

  1. lieve Steph, vroeger waren we hartsvriendinnen… We zijn elkaar jammer genoeg uit het oog verloren, maar vind het super jouw verhalen te lezen! Ik herken nog steeds de spontane, lieve, goedlachse schat van een meid (vrouw ondertussen) van toen. Blijf wie je bent! Liefs, Stephanie

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s