Even rust…

Ligt het aan mij of is het voor iedereen nu pas rustig sinds de feestdagen? Pff, ik heb het gevoel dat ik aan één stuk door ben gegaan sinds oktober. Klinkt raar natuurlijk, aangezien jullie mijn Geluksmomentjes volgen en ik niet zó’n fantastische dingen doe. Maar toch heb ik het gevoel nu pas rust te kunnen nemen.

Zoals jullie weten ben ik op 1 oktober begonnen met mijn ‘nieuwe’ job. De eerste paar maanden werkte ik nog in verschillende zaken, maar sinds december is het voornamelijk  één winkel. Je moet terug alles leren kennen, je overal terug bewijzen, nieuwe collega’s leren kennen,… Het is fijn, maar tegelijkertijd ook hard werken.

De feestdagen hebben veel energie opgeslorpt. We zijn voor de eerste keer met ons drietjes op vakantie geweest en alhoewel ik heb genoten, is het toch niet te onderschatten om met een peuter een weekje weg te gaan. Daarna werd ik ziek én moest ik nog een kerstfeest vieren een week na datum. Daarna rolden we lekker door naar Nieuwjaar en de daaropvolgende feestjes en voornemens. Dit alles moest even verwerkt worden door het hele huis een opruimbeurt te geven (we hebben echt zakken weggegeven of weggegooid) en alles herinrichten.

Even rust...

Daarna heb ik veel tijd gestoken in mijn verloving en aankomend huwelijk. Ik wou de eerste zaken zo snel mogelijk geregeld hebben, zodat ik naar aanloop van de dag iets minder kan stressen (hopelijk). De zaal, DJ, trouwjurk, trouwschoenen, stadhuis, nodige documenten, diner,… Het meeste is nu wel geregeld en nu kan ik mij bezighouden met de decoratie en eventuele DIY-projecten.

Alhoewel ik mij sinds Nieuwjaar goed heb gehouden aan mijn voornemens om gezonder te leven (vooral in verband met mijn darmklachten), heb ik zo vaak last gehad van ontstekingen, verkoudheden en de griep, dat ik het niet meer op één hand kan tellen. Natuurlijk zit ik (terwijl ik dit schrijf) met een keelontsteking… Dat kan maar weinig anders betekenen dan: eventjes gas terug. Ik probeer minimum 7u slaap per nacht te halen, maar met de huidige weersveranderingen ben ik niet gespaard gebleven voor de ziektekiemen. Ik ga mij de volgende periode weer helemaal goed verzorgen (weinig stress, veel wandelen, gezond eten, zonlicht, buitenlucht en veel slapen). Sinds een dag of twee sluit ik mij ’s avonds ook weer op in mijn schrijfkamer en dat brengt elke keer weer een hoop rust met zich mee.

Ik schreef dit artikel gisteren en sindsdien zit ik met een zware keel- en amandelontsteking. Ze gaan een wisser doen en dan kijken welke bacterie het juist is. Dus dat wordt een paar dagen rust (of ik het nu wil of niet). Ik kruip nu heerlijk met mijn boek PartyGirl van Rachel Hollis onder een dekentje en kruip vroeg mijn bedje in.

 

4 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s