Sociale crisistijd

Sociale crisistijd. Ooit van gehoord? Bij mij zweeft het de laatste maanden rond in mijn hoofd. Ligt het aan mij of zijn er overal sociale crisissen gaande?


Online lees ik continue van bloggers/influencers dat ze een paar weken offline gaan omdat ze de druk niet meer aankunnen. Ze hebben het gevoel hun authenticiteit kwijt te zijn en snakken nu naar rust. Ze nemen een break van social media, maken meer fuck it lijsten dan bucketlists en knijpen er even tussenuit. De druk om de perfecte foto, de torenhoge aantal likes en volgers te vergaren, breekt hen op. Soms gaat het zelfs zo ver dat ze accounts verwijderen of, nog drastischer, een burn-out krijgen. En hier spreek ik over online. God weet wat er in hun prive-leven allemaal gaande is.

En over prive-leven gesproken. De mensen rondom mij krijgen dezelfde kuren. Het gaat van carriere-switchen tot identiteitscrisissen tot zelfs therapeuten. Even een sidenote: ik ben grote fan van therapeuten. Ik geloof heilig dat iedereen hier bij gebaat zou zijn. Ik ga zelf niet, maar het idee spookt vaak door mijn hoofd. Het zou voor ons allen goed zijn om wat vaker te praten over wat ons wakker houdt met iemand die een objectieve opinie heeft. Dat terzijde… Ik zie relaties die het zwaar te verduren krijgen leiden tot breuken en verhuizingen. In plaats van samen de eerste zonnestralen tegemoet te komen, gaan ze eerder ieder hun eigen weg. Mensen maken steeds meer beslissingen die ik nooit had zien aankomen. Wat een mens je toch kan blijven verbazen!

In het begin gaf ik de schuld aan het weer. Geef nu toe: de laatste weken waren de temperaturen niet bepaald normaal te noemen. Het ging van koud naar (belachelijk) warm, naar regen tot zelfs benauwd. Als het weer gek doet, doet de mensheid dit ook. Maar ik kwam al snel tot de conclusie dat het al langer gaande was. Dit is iets wat ik de laatste maanden vooral heb opgemerkt. Zou het te maken hebben met leeftijd? Al deze mensen zitten tussen de 25-35 jaar. Zijn dit de jaren waar we kritisch naar ons leven kijken en ons afvragen of dit is wat we echt willen? Hebben we het gevoel dat de tijd aan het dringen is? Dat we nu drastische beslissingen moeten nemen, voor het te laat is?

13838424_10153895870884385_242192205_o

In het begin was ik overdonderd en zelfs een beetje angstig door al deze veranderingen. Overal rondom mij was er van alles gaande (zonder mijn eigen pirikkelen) en daar moest ik aan wennen. Ik moet verdorie al wennen als Lore speltjes in haar haren heeft in plaats van een staartje, laat staan wanneer mensen terug gaan studeren of een huis gaan bouwen. Nu dat ik er wat langer over nadenk, besef ik pas wat voor een goed ding dit is. Ik applaudiseer iedereen die de moed heeft om zijn leven onder een vergrootglas te leggen en na te denken over je eigen geluk. Elke dag weer neem je tientallen beslissingen en vaak hebben we te weinig tijd om er bij stil te staan. Punten als carriere, liefdesleven of in het algemeen je levensdoelen, zijn wat jouw leven maakt. Het is zo voornaam dat we het leven leiden dat we horen te leven en niet wat ons is voorgeschreven.

Dus neem alsjeblieft de tijd om te gaan zitten en na te denken over je leven. Klinkt dit eng? Dan is het des te belangrijker dat je het doet. En hoewel ik niet geloof dat de beslissingen die we nu maken ons hele leven gaan bepalen, toch is het ons leven. Wij kunnen er nu voor kiezen om het helemaal het onze te maken. Sta daarom morgen op en besluit om het vanaf nu allemaal op jouw manier te doen. Want zeg nu zelf: voelt dat niet altijd als de beste manier?

3 thoughts on “Sociale crisistijd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s