Zondagmorgen: één jaar getrouwd

Sinterklaas kapoentje, gooi wat in mijn schoentje… Eindelijk is het voorbij en keert de rust weder. Maar natuurlijk niet zonder een berg cadeaus en de nodige opwinding. We hadden deze week ook nog onze 32 weken echo en zijn vandaag (zondag) 1 jaar getrouwd! Het was een feestelijke week (zeker omdat mijn ouders ook beide jarig waren).

  • Maandag begon de opwinding al vroeg. Om half 9 kwam de Sint naar school en kregen ze een handvol lekkernijen. Hij ging daarna nog mee hun schooltje in, maar toen moest mama weer weg. Vroeger was Lore best bang van de Sint en zwarte Piet, maar nu gaat het een heel stuk beter. Ze zal er nog niet bij op de schoot gaan zitten, maar ze neemt in ieder geval al snoepjes aan 😀
  • Daarna ging ik meteen door naar mijn vriendin die terugkwam van een maandje Aruba (wonder boven wonder, zag ze er weer stralend bruin uit -zucht-). Een andere vriendin van ons ging ook mee en we hebben weer heerlijk gezellig bijgepraat. Op zo’n momenten kan ik niet wachten tot mijn zwangerschapsverlof begint.
  • Woensdagochtend was het moment suprême. Lore was blijkbaar een heel flinke meid geweest, want toen we ’s morgens beneden kwamen, stonden er een hoop cadeaus op haar te wachten. Na het uitbundig uitpakken, was het tijd voor een groot ontbijt en natuurlijk om te spelen met al het nieuwe speelgoed. Om eerlijk te zijn, ben ik wel blij dat het hele Sinterklaas-gebeuren achter de rug is. Ze worden weken van te voren al gek gemaakt met tekeningen die ze kunnen inleveren voor snoep, overal wordt chocolade uitgedeeld en de spanning wordt met de dag meer. Ik vind de magie van Sinterklaas nog steeds heerlijk, maar het is fijn dat de rust na alle spanning en overvloed aan suiker is neergedaald.
  • Vrijdag heb ik een super leuke kersttrui voor Lore gevonden bij HEMA. Een rode met een rendier op. Je kon er nog een pakketje leuke pins bij kopen zodat je het rendier kon versieren met een hoedje, een strik, bril en tekstballonnetje. Volgende week ga ik stilaan beginnen met onze kersttruien te dragen… Allez, als ik er nog in kan.
  • Mijn vader is donderdag 65 jaar geworden en mijn moeder vrijdag 60 jaar. Zaterdagavond hadden we een groot feest gevuld met lekkere drankjes (voor mij alcoholvrij) en hapjes. We hebben goed gelachen en gedanst, maar ik was toch weer blij om mijn bedje te zien.

Maandagavond hadden we onze 32 weken echo (plus een bloedafname en een resus-spuit). Het was al weer zó lang geleden dat we hem hadden gezien. Gelukkig zag alles er prima uit en liep onze jongen goed op schema. Hij woog nu al 1,8 kg. Mijn buik is exponentieel gegroeid deze week, dus ik houd mijn hart vast voor de volgende 6 à 7 weken. Nog twee weken werken en mijn zwangerschapsverlof begint, samen met Lore haar kerstvakantie. Ik begin er nu stilaan meer en meer naar uit te kijken. Op zich kan ik nog perfect werken, maar wanneer het einde van de werkweek er is, heb ik toch wel nood aan een beetje rust.
Ons geboortekaartje is zo goed als af en we zijn er heel enthousiast over. Zaterdag zijn we alle ‘doopsuiker’ attributen al gaan halen en op wat kleine dingetjes na, kan ik binnenkort beginnen met knutselen.

Vandaag (zondag) gaan Tim en ik lunchen. We zijn nu 1 jaar getrouwd en dat kunnen we niet zomaar voorbij laten gaan. We hebben zelfs een klein cadeautje voor elkaar gekocht. Spannend! Daarna gaan we Lore ophalen bij mijn schoonouders en dan gaan we naar het kerstkinderdorp in het centrum (van Lommel). Gezelligheid ten top!

Liefs,
Stephanie 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s