Zondagmorgen: boeken & storm

Jaloezie op een collega-blogger, nieuwe boeken en de laatste voorbereidingen voor de bevalling. Dit alles viel samen met een storm om u tegen te zeggen!

  • Hoewel we het zondag gevierd hebben, was het maandag pas Tim zijn 36ste verjaardag. Jammer genoeg moest hij gaan werken die dag, maar zoals ik al zei, hebben we het de dag daarvoor goed gevierd. Onze ouders kwamen even op bezoek en we (lees: Tim) hadden lekkere hapjes gemaakt.
  • Woensdag ging ik naar de boekhandel voor een boek dat ik kan lezen in mijn kraambed. Ik heb thuis nog een aantal boeken liggen, maar ik vrees dat deze te zwaar zullen zijn. Ik had van te voren al wat gegoogeld en ik had zin om even rond te snuffelen. Een twintigtal minuten later kwam ik buiten met drie (!) nieuwe boeken. Het was onmogelijk voor mij om te kiezen en alle drie leken mij heerlijke ontspanners voor in het ziekenhuis. You can never have to many books, right? Ik ben nu begonnen in Eens gegeven van Charlotte de Monchy. Sinds kort zit ik op Goodreads en mijn leesdoel voor dit jaar is 24 boeken. Ik weet dat dit aan de lage kant is (zeker aangezien ik er nu al 4 heb gelezen), maar met (binnenkort) twee kinderen, heb ik geen idee hoeveel tijd ik nog ga hebben.

IMG_1872

  • Donderdag brak letterlijk de storm los. Ik had Lore net naar school gedaan en nog geen uur later gierde de wind rondom ons huis. Gelukkig hebben we geen schade gehad (buiten een kleine partytent, die we gebruiken voor de fietsen, die onder de carport is gewaaid). Ik vond het wel iets gezelligs hebben. Waarschijnlijk zullen de mensen met schade of die op dat moment buiten waren mij geen gelijk geven, maar ik kon de hele dag binnen zitten. Ik heb mij een dikke trui aangedaan, een kop thee gezet en achter de laptop gesetteld om te schrijven.
  • Zoals jullie vorige week lazen in Zondagmorgen: de laatste echo hadden we op zondag een fotoshoot. Ik was heel benieuwd naar de foto’s en aangenaam verrast toen ik ze donderdag al binnen kreeg. Karen heeft het echt heel goed gedaan en ik heb vrijdag een paar foto’s gedeeld hier op de blog -> Onze zwangerschapsfoto’s.
    Die dag kreeg ik ook nog een heel leuke bestelling binnen. Ik had via Yoshi een nieuwe handtas besteld -zie foto hieronder- en ik kon niet wachten tot hij binnen was. Ik vermoedde dat hij niet zou komen wegens het slechte weer, maar op het einde van de middag was ik al mijn spullen al aan het overtassen. De perfecte handtas voor mij, hij heet dan ook niet voor niets bookworm handbag 😉
  • Vrijdagavond hadden we het 50-jarige feest van mijn tante. We keken er beide naar uit, maar helaas kon ik niet lang blijven. Op het einde van de dag begin ik gewoon steeds meer last te krijgen van mijn rug en buik. Rond tien uur kwamen we de babysit aflossen en ik was blij toen ik in mijn bedje lag. Ik probeer nu zo veel mogelijk slaap te krijgen vooraleer de baby komt, maar zijn grote zus wil daar niet altijd bij helpen 😀
  • Deze week heb ik een blog herontdekt. Ik volgde haar al langer, maar de laatste tijd nam ik minder de tijd om haar stukken echt te lezen. Tot nu. En ik moet zeggen dat ik elke keer weer versteld sta van haar schrijfkunsten. Elke dag schrijft ze een kort stuk over iets in haar/ons dagelijks leven. Ik ben zelfs op het punt gekomen dat ik jaloers – als in goed jaloers- ben op haar schrijftalent. Zeker de moeite waard om te kijken op sienwevers.com.

IMG_1888

Qua voorbereidingen zijn we zo goed als klaar voor de baby. Ik heb deze week de adressen op de enveloppen geschreven en ben begonnen aan mijn koffer te maken (hoewel ik hier nog tijd genoeg voor heb, maar je kent me… hij moest maar eens besluiten om vroeger te komen). Stiekem beginnen de zenuwen ook wel te komen.

Het is gek dat dit de laatste weken worden waar we met ons drie zijn. Op de ene manier kijk ik er heel hard naar uit om een gezin van vier te worden, maar langs de andere kant hangt er ook een ‘sombere’ sfeer over. Het is heel moeilijk uit te leggen, maar op een bepaalde manier nemen we afscheid van ons kleine gezinnetje en gaan we de hele dynamiek veranderen. De momenten die ik nu heb, waar ik met Lore alleen een film kijk of een boek voorlees op de zetel, koester ik nu nog harder. Binnenkort zal ze ons moeten delen en dat stemt mij soms verdrietig. Ik voel dat ze merkt dat er veranderingen komen en dan knuffel ik haar nog net een beetje harder. Het zullen de hormonen zijn, zeker?

Liefs,
Stephanie 

4 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s