Wout zijn geboortekaartje en doopsuiker

Het geboortekaartje en de doopsuiker. Dingen waar je je tijdens je zwangerschap volledig in stort. Een overweldiging van kleuren, smaken, papierkeuze, lettertype, naambepaling,… Zeker dat geboortekaartje is toch iets waar je best wat tijd in steekt. Dit is wat wij hebben gekozen.

De kleuren voor ons geboortekaartje en onze doopsuiker waren marineblauw en okergeel. Ik vond beide zo mooi en de perfecte combinatie. Het leek mij ideaal passen bij onze liefste jongen.

Voor ons geboortekaartje hadden we Lieke Thielemans onder de arm genomen. Zij was diegene die Onze trouwuitnodiging had gemaakt en we waren er zooo tevreden over dat we wilden dat ze Wout zijn kaart ook ontwierp.
Ik had een Pinterest-bord gemaakt met allerlei kaarten die ik mooi vond. Om dingen gemakkelijker te maken, had ik Lieke en Tim als leden toegevoegd. Tijdens de eerste brainstormsessie bespraken we de kleuren, wat we voor ogen hadden, de grootte van het kaartje en wat er op moest staan. Een paar weken later kwam Lieke met de eerste voorontwerpen. Ze had er een aantal gemaakt in de stijlen die wij mooi vonden en een paar waar ze haar eigen weg ging. En nu moet het toch lukken dat de laatste in het rijtje van haar hand, degene was die Tim en ik beide prachtig vonden. Het was een simpel maar ideaal kaartje. Deze is het uiteindelijk ook geworden.

DSC_2338

 

Op de achterkant wilden we niet te veel poespas. Enkel zijn naam, onze namen, geboortedatum en een klein gedichtje. We wilden geen vermelding van het uur dat hij was geboren, het gewicht of de lengte. Doordat we de exacte datum van de keizersnede wisten, besloten we om de kaartje van te voren te bestellen. Een riskante beslissing want hij kon nog altijd te vroeg komen, maar dat was gelukkig het geval niet. We staken ze in simpele bruine enveloppen die dichtgeplakt werden met gouden washitape. We hadden twee versies van ons geboortekaartje. Één zoals je hier beneden ziet en één met de plaats en tijdstip van de babyborrel voor vrienden en familie.

DSC_2343

 

Met de illustratie die Lieke had gemaakt, besloten we ook stickers te laten drukken. Deze konden we dan gebruiken bij onze doopsuiker. We gebruiken dezelfde kleuren voor onze suikerbonen. De marineblauwe bonen waren glad en de okergele mat. We gebruiken het merk Vanparys dat we kochten bij AVA. De kraft zakjes kochten we bij Bollieboom en de doosjes ook bij AVA. De helft vulden we met suikerbonen en de andere helft met gesuikerde blauwe snoeptutjes. Niet alle kinderen hebben graag suikerbonen dus vonden we dit een goed alternatief. En op het einde waren er meer bonen over dan snoepjes. We hadden alles geëtaleerd in het ziekenhuis en op de babyborrel in een oude bruine reiskoffer waar we Wout zijn naam hadden gespeld met vlaggetjes die ik van deze site heb gevonden.

DSC_2346

 

Veel mensen vroegen waarom wij een babyborrel gaven (zeker mijn collega’s uit Nederland). Niet iedereen doet het en zeker niet iedereen heeft behoefte om zo’n feest te organiseren. Aangezien ik een keizersnede had, was ik minder snel op de been. Ik had best wel wat verzorging nodig en wanneer er dan de hele tijd bezoek over de vloer komt, is dit vaak wat vervelender. Natuurlijk kwamen de familie en beste vrienden gewoon op bezoek, maar bij hen is het toch anders dan bij familie die je al jaren niet meer hebt gezien. Wij hebben een babyborrel zowel bij Lore als bij Wout gedaan. Lore was geboren in juni dus gaven we het feest in de zomer in onze tuin. Deze keer was het winter dus dat was geen optie. We kozen ervoor om een zaal dicht bij huis te huren die ook het eten verzorgde. We hadden twee soorten soep, belegde broodjes en verschillende desserts. Wat ik het allerbelangrijkste vond, was een plaats voor de kinderen om te spelen. We hadden een speelkoffer bij de stad gehuurd waar dominostenen, bouwstenen, springdieren en een ringwerpspel in zaten (in het groot dus ook geschikt voor buiten). Verder hadden we nog een tafel staan waar allerlei kleurplaten, kleurpotloden en lego stond. Niets zo vervelend voor kinderen (en hun ouders) om op een feest te zijn waar ze zich vervelen.

WOUT
Wat ik ook nog had geregeld, was een babysit. Het feest begon om 14u en om 16u heb ik Lore naar huis gebracht waar de babysit stond te wachten. Tegen die tijd had iedereen hem gezien en vond ik het overbodig voor hem om daar te zijn. Het is dan sowieso best druk en luidruchtig. Het beste voor hem was om gewoon thuis te zijn waar hij zijn dutjes kon doen en in alle rust kon eten.
Ik ben blij dat we gekozen hebben voor een babyborrel. Zo zagen we iedereen tegelijk, we hadden de kans om bij te praten en we moesten zelf weinig doen. Alles werd voor ons geregeld. Natuurlijk is het altijd prijziger dan het niet te doen, maar dat hadden we ervoor over.

En jij? Had jij een babyborrel of het normale kraambezoek? 

BewarenBewaren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s