Geluksmomentjes november #1

De beurs waar ik het hele jaar naar uitkijk, het over-the-top cadeau dat ik Lore kocht en mijn inspanning om milieubewuster te leven op het werk. Het was een leuke week.

Zondag. De dag waar ik al weken naar uitkeek, want wij gingen naar de Boekenbeurs! Dit is nu al het vierde of vijfde jaar dat ik ga en elke keer ben ik zo blij als een klein kind. Deze keer gingen we met het hele gezin en zoals je ziet, had Lore er ook zin in.

GM1

Deze stand van uitgeverij Lannoo was prachtig. Ze hadden op de beurs in totaal drie standen, maar deze sprong er echt uit. Buiten de boeken was echt alles roze. Heerlijk! Stiekem wil ik ook wel zo’n hoekje thuis. Lore gaat zeker akkoord, maar die andere twee vrees ik voor 😉

GM2

Deze stand vond ik echt fantastisch. Mannen konden hun baard hier laten scheren onder begeleiding van een literair verhaal, gedicht,… Helaas was het café niet geopend toen wij er langs liepen (niet dat ik Tim zo ver had kunnen krijgen), maar aan de foto’s te zien, leek het mij een toffe ervaring.

GM3

Op de foto lijkt het niet veel, maar die drie zakken zaten vol met boeken. Natuurlijk ging ik ver boven mijn budget, maar wat wil je ook? Iets met de kat bij de melk zetten. En nu zit ik natuurlijk elke dag thuis naar mijn boekenkast te staren te bedenken in welke ik nu ga beginnen, want ik wil ze het liefst allemaal tegelijk lezen. Zucht.
Een extra hoogtepunt: iemand waar ik bevriend mee ben op instagram herkende mij via mijn dochter op de boekenbeurs!
In mijn volgende blogpost laat ik zien wat we allemaal hebben gekocht.

GM4

En wanneer men zegt dat boekenbeurzen niet vermoeiend zijn, is er duidelijk niet doorgegaan als een 4-jarige. De kinderen hebben hun eigen voortreffelijk gedragen. We waren er meteen bij opening en zijn rond 13u30 terug naar huis gereden. Clavis uitgeverij (waar ik het meeste van mijn tijd spendeer, want ze hebben echt de prachtigste kinderboeken) had een hele hoek gemaakt speciaal voor kinderen. Ze konden er knutselen, verhaaltjes lezen en luisteren naar voorleesverhalen. Lore vond het zo leuk dat we er zelfs twee keer zijn langs gegaan.

GM5

En zondagavond werd het eerste Sinterklaascadeau ingepakt. En nee, het was geen boek. Ik probeer het kopen van alle cadeau’s wat te verspreiden over de laatste maanden van het jaar en deze twee zijn voor Wout. Zijn eerste Sinterklaascadeautjes.

GM6

Vorige week kreeg ik een e-mail waarin stond dat Lore een prijs had gewonnen met een ‘tekenwedstrijd’ van Verzet tegen Armoede. Maandagochtend gingen we hem bij het Huis van de Stad ophalen en het was een vrijkaart voor de binnenspeeltuin. Dat komt goed van pas dit seizoen (gaat op zoek naar haar oordoppen). Zij wou natuurlijk meteen gaan, maar mama had andere plannen. Namelijk…

GM7

Naar de kerstversieringen van Pelckmans gaan kijken 😀 Een vriendin was al geweest en het was maandag de perfecte herfstdag om al een beetje in kerststemming te komen. Dit was de boom die mij het meeste in smaak viel. Het was redelijk klassiek, maar toch gevuld met allerlei details.

GM8

En toen Tim ’s avonds te horen kreeg dat ik een ‘kerstmarkt’ had bezocht, hoorde hij het donderen in Keulen. Hij vreesde na zondag weer een enorme aanval op de bankrekening, maar ik kon hem met trots mededelen dat ik absoluut niets had gekocht. Hij moest het blijkbaar even laten bezinken.
(Ja, jongens, hier moet ik het dus mee doen he.)

GM9

Oké, ik weet het. Geen leuke foto, maar wel een foto waar ik trots op ben. Op mijn werk werd, buiten het papier, niet gesorteerd. Ik begon mij hier steeds meer aan te ergeren en toen ik hoorde dat we die zakken altijd gratis krijgen (ik werk in Nederland) ging het vooruit. Een vuilnisbak bij de Action, lijst ophangen met wat wel & niet mag en klaar!

GM10

Lore had de week voor de herfstvakantie op school geleerd over het thema ‘dood’. Aangezien Allerheiligen in het verschiet lag, maakten ze in de klas een herfstblad met achterop ‘ik zal je missen’. Woensdag ging ik samen met Lore deze aan de grafsteen van mijn grootouders hangen. Mijn grootvader heeft ze helaas niet meer gekend, maar bij mijn grootmoeder kwam ze vaak op bezoek. Overal waren ze bezig de graven schoon te maken en te versieren.

GM11

En deze bengel lijkt met de seconde groter te worden. STOP alstublieft. Hij zit al gewoon helemaal alleen in een winkelkarretje. Hoera voor het feit dat ik die maxi-cosi niet meer continu moet meesleuren, maar hij gaat zo snel. Hij kijkt ook echt zo schattig met die slaapoogjes. Smelt.

GM12

Na het kerkhof en de boodschappen was het tijd voor Lore om naar de tandarts te gaan. Vorige keer had de tandarts gezien dat ze nog een tutje droeg dus ze was een beetje zenuwachtig. Ze tuttert nu enkel nog ’s nachts, maar het plan was hem aan de Sint te geven. Alleen dacht Lore hier anders over. Het hele tandarts-gebeuren had haar aan het denken gezet en ’s morgens verkondigde dat ze die avond haar tutje niet meer ging gebruiken. Dit was natuurlijk niet de eerste keer dus ik bereide mij al voor op een hele discussie wanneer het effectief bedtijd was.

GM13

Maar jongens… het is gelukt! We hebben ’s avonds tien minuten wat gejammer gehad, maar ze is gewoon in slaap gevallen. Zonder tut. Na 4,5 jaar! Ik wist niet wat ons overkwam. Ik had nooit verwacht dat het zo gemakkelijk ging zijn. Ik had haar wel beloofd dat ze ’s anderdaags een cadeautje mocht uitkiezen, maar haar tutje biedt haar zoveel troost, dat ik nooit had verwacht dat het ging lukken.

GM14

’s Avonds werd mijn dag zelfs nóg beter. In De boeken die ik in oktober las. schreef ik wat ik vond over Terug naar Hasselt van Gudrun Bongaerts en nog geen half uur nadat het online kwam, werd het gedeeld door de schrijfster zelf. Happy dance!

GM15

Donderdag was het feestdag, maar helaas niet in Nederland. Gelukkig had ik een vrije dag kunnen krijgen en ’s morgens begonnen we met het ophangen van Lore haar vogelhuisje. Het is dat ik een foto moest nemen, maar stiekem had ik toch wat bang. Wie geeft er nu een kind van 4 een schroefmachine (hé papa?). No worries, er kon niet veel gebeuren.

GM16

Later in de namiddag gingen we naar vrienden. Wout is helaas geen goede slaper wanneer er mensen rondom hem zijn. Iets met énorme nieuwsgierigheid, dus besloot ik een rondje te gaan rijden. Op een gegeven moment viel hij eindelijk in slaap en kon mama wachten tot hij zijn diepe slaap bereikte vooraleer terug naar binnen te gaan voor de Koppenbergcross.

GM17

Had ik al gezegd dat Lore een cadeau kreeg omdat ze van woensdag op donderdag was gaan slapen zonder tut? ’s Morgens verkondigde ze dat ze vanaf nu nooit meer ging slapen met tutje. Mijn moederhart liep over met trots en wat een cadeauTJE moest zijn, liep helemaal uit de hand. Ik weet het jongens, het gaat er los over, maar ze is zo gelukkig met haar My Little Pony paleis. En ze heeft sindsdien elke avond, zonder mopperen, zonder tut geslapen. Worth every cent! Nu alleen nog uitdokteren wat we in godsnaam aan de Sint en Kerstman gaan vragen…

GM18

Het was alwaar 1 november en dat betekend het begin van de tweede maand van #last90days van Rachel Hollis. Elke dag probeer je deze 5 dingen te volbrengen zodat je het jaar als je beste zelf afsluit. De laatste drie maanden van het jaar zijn meestal het meest stressvolle en ongezondste dus probeer ik hier elk jaar aan mee te doen. Zo begin ik het nieuwe jaar al meteen goed. Het eerste punt (wake up an hour early) heb ik vervangen. Ik heb een baby van 9 maanden plus het winteruur is aangebroken.. not gonna happen! Daarom probeer ik elke dag iets te schrijven of om op een andere manier creatief te zijn.

GM19

Vrijdagavond kwam ik thuis en lag dit op mij te wachten. Hier kan ik zo gelukkig van worden. Ik mis hen altijd zo op vrijdagen en toen ik het doosje zag, smolt ik. We hadden afgesproken om een mooi doosje te maken om haar tut in te steken en te bewaren tot het Sinterklaas was.

GM20

Helaas eindigde de avond in mineur. Ons Lore had de hele dag al last van haar buik, maar ’s avonds zette het flink door. Hallo, buikgriep. Twee bedwissels, een warm bad en vele knuffels later, viel ze eindelijk rond 1u in slaap. Om vervolgens afgewisseld te worden door haar broertje die last had van zijn vierde doorkomende tandje.. Het was me het nachtje wel.

GM21

De zaterdag is dan ook een pyjamadag geworden. Ik heb vooral het huis opgerommeld, gewassen en voor de kindjes gezorgd. Gelukkig was ze vandaag al veel beter. Morgen gaat ze naar haar grootouders (als ze genezen is) en gaan Tim en ik naar het EK veldrijden in Rosmalen. We kijken hier al lang naar uit en we kunnen niet wachten om te vertrekken!

45318117_284368289078343_5517682843800567808_n

Ben jij al naar de Boekenbeurs geweest of ga je nog? Toevallig nog iemand die naar het EK veldrijden gaat?

Fijne zondag!

Liefs,
Stephanie 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s