De boeken die ik in november las.

Een romcom-verhaal, iets om mij in de kerststemming te brengen en een spanningsboek. Drie compleet verschillende boeken. De laatste bleek zelfs een uitdaging om uit te lezen.

TATBILB

To all the boys I’ve loved before van Jenny Han (Engelse versie) 

Lara Jean keeps her love letters in a hatbox her mother gave her. They aren’t love letters that anyone else wrote for her; these are ones she’s written. One for every boy she’s ever loved-five in all. When she writes, she can pour out her heart and soul and say all the things she would never say in real life, because her letters are for het eyes only. Until the day her secret letters are mailed, and suddenly Lara Jean’s love life goes from imaginary to out of control. .

Zoals jullie al wel weten, vond ik de film van All the boys I’ve loved before zalig. Het was een echte romcom, maar voor mij een guilty pleasure. Ik had het boek al een keer gelezen op mijn vlucht naar New York, maar volgens mij is er een New Yorker die dag heel blij geworden, want ik ben hem ergens kwijt geraakt. Natuurlijk heb ik de hele trilogie (er zijn drie opeenvolgende boeken van) opnieuw gekocht. Het is item op Mijn Autumn Bucket List dat ik dolgraag wil afstrepen. Het boek komt niet helemaal overeen met de film, maar dat heb je altijd. Peter wordt iets meer afgetekend als een ‘jock’, maar door de film heb ik nu wel twee duidelijke hoofdpersonages in mijn hoofd.

Een onverwachte kerst

Een onverwachte kerst van Natalie Cox

Charlies plannen voor een rustige plattelandskerst vallen in duigen als ze twee wel heel aantrekkelijke mannen ontmoet. Charlie houdt niet van Kerstmis, en dit zou wel eens de ergste decembermaand van haar leven kunnen worden. Haar vriend heeft haar ingeruild voor zijn personal trainer, haar appartement is getroffen door een gaslek en haar moeder heeft besloten de feestdagen met haar vijfde man in Australië door te brengen.
Single, met een lichte hersenschudding en tijdelijk dakloos, stemt Charlie er schoorvoetend mee in de feestdagen door te brengen in Devon, om mee te helpen in de hondenopvang van haar nichtje. Maar haar plannen voor een rustige plattelandskerst met enkel harige viervoeters als gezelschap vallen in duigen als ze de Duitse dog Malcolm en zijn onweerstaanbare (maar helaas verloofde) baasje Hugo ontmoet. En als klap op de vuurpijl is er ook nog Cal, de aantrekkelijke maar vreselijk arrogante lokale dierenarts. Deze kerst zou wel eens interessanter kunnen worden dan Charlie ooit had verwacht.

November staat voor mij aan het begin van het kerstseizoen. Ik heb mij aardig kunnen inhouden tot half november, maar toen moest ik deze lezen. Ik heb er een recensie over geschreven die volgende week online komt.

Een kleine moeite

Een kleine moeite van Darcey Bell

Het begint allemaal met een kleine gunst- gewoon de ene moeder die de andere even uit de brand helpt. Wanneer Stephanies beste vriendin Emily haar vraagt haar zoontje Nicky mee te nemen uit school, doet ze dat natuurlijk graag. Nicky en haar eigen zoontje zijn immers beste vriendjes – net als hun moeders. De ‘mommy blogger’ Stephanie vangt wel vaker de beide jongetjes op als de succesvolle Emily voor haar werk van huis is. Maar deze keer komt Emily haar zoontje niet ophalen en ze reageert ook niet op telefoontjes. Stephanie weet zeker dat er iets niet in de haak is, en deelt haar angsten op haar blog met haar volgers. Ondertussen probeert ze Emily’s man Sean te helpen het huishouden draaiende te houden. Dat is toch het miste wat ze kan doen voor haar beste vriendin?
Maar als er uiteindelijk nieuws over Emily komt, is de nachtmerrie nog lang niet voorbij. Stukje bij beetje komt Stephanie erachter dat niets – geen vriendschap, liefde of zelfs een kleine gunst – zo simpel is als het lijkt. 

Ik was eerst niet op de hoogte van dit boek. Het had vroeger een andere kaft, maar ik had wel de trailer van de film gezien. Iets waarin Blake Lively en Anna Kendrick in meespelen, heeft meteen mijn aandacht. En het feit dat het hoofdpersonage Stephanie heet en een blog heeft, speelt ook mee 😉 Ik hou niet van thrillers. Nooit gedaan. Ik ben een bange wezel en bij een echt spannend boek, kruip ik nog net niet onder de dekens. En het liefst met Tim heel dicht in mijn buurt. En ja, wat kan ik zeggen over dit boek. Ik heb er mij telkens echt aan moeten zetten. Ik moest mezelf forceren om het uit te lezen. Nooit echt een goed teken. Hij was niet slecht, maar goed zou ik hem ook niet noemen. Het personage van Stephanie was moeilijk te geloven en de daden voelen allemaal moeiteloos.

Welke boeken heb jij gelezen?   

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s