Al een jaar lang mama van twee

Sinds een jaar ben ik mama van twee. Twee kinderen. Aan elke hand één, zeggen ze dan. Twee werkende ouders, twee kinderen onder de vijf, tijd hebben voor elkaar en voor jezelf. Het vergt wat aanpassing.

Wout is één. Het eerste levensjaar van mijn tweede kindje is voorbij. Het ongelofelijk cliché is waar: het gaat zo snel. Bij Lore vond ik het al snel gaan, maar bij de tweede voelt de tijd als zand dat tussen je vingers glijdt. Op 24 januari 2019 om 6u15 werd ik wakker en het eerste wat ik dacht: Vorig jaar rond deze tijd lag ik te wachten tot ze mij naar de operatiekamer brachten. Iets meer dan twee uren later had ik Wout in mijn armen. Het kleine hummelke dat ons gezin compleet maakte.

Terwijl ik een jaar later de hele dag opnieuw beleefde, bracht het ook reflectie over het voorbije jaar met zich mee. Zonder twijfel was het een prachtig jaar. Het geluk dat deze twee kinderen mij geven, is enorm. Een dag zonder een glimlach van hun twee, is een dag niet geleefd, zeg maar. Maar het moederschap is en blijft een achtbaan. Het is gevuld met ups en downs. Er waren dagen met tranen van geluk en dagen met tranen van vermoeidheid.

dsc_2583
Zomer ’18

Het leven met twee kinderen werd ineens drukker. Alles werd wat chaotischer en de to-do lijsten werden langer. Elk moment was er iemand die aandacht van mij vroeg en tijd voor mezelf werd schaars. Het voorbije jaar had ik voornamelijk hier het meeste moeite mee. Bij vriendinnen op de koffie gaan, naar de bioscoop gaan of überhaupt gaan douchen, moest worden ingepland. Om nog maar te zwijgen van de schoolvakanties. Maar keer op keer is het ons gelukt en gaandeweg leren we meer en meer. Dit zijn de dingen die ik voornamelijk doe om ervoor te zorgen dat alles zo vlot mogelijk verloopt.

  1. Onderling goede afspraken maken. Wie is waarvoor verantwoordelijk: afwas, boodschappen, koken, auto, zwemles, playdates, containerpark,… Tot in de kleine puntjes moet je dit proberen te plannen. Zo heb je elk je verantwoordelijkheden en moet je je van de rest niets meer aantrekken. Het scheelt enorm veel aan drukte in je hoofd.
  2. Het is oké. Het is oké dat je huis niet 100% proper is. Het is oké dat de ongestreken was een hele week op je staat te wachten. Het is oké dat de auto vol zand ligt. Het is oké dat je de lakens deze week een keer niet was. Het is oké dat de veranda eruit ziet als een opslagplaats. Het is oké dat je door de ramen niet meer naar buiten kan kijken. Het is oké. Het komt wel weer een keer.
  3. Een draadloze stofzuiger. Ik ben mij bewust hoe raar en luxueus dit is, maar wij hebben sinds kerstmis een draadloze stofzuiger en het scheelt mij zo veel tijd. Lore brengt continu zand mee van school, Wout laat de hele tijd broodkruimels vallen,… De dingen die ik ooit vind zijn verrassend (op zijn minst gezegd) Op het einde van de dag pak ik snel dat ding en vlieg ik door het huis. Het klinkt stom, maar ik deed dit veel minder met mijn ‘grote’ stofzuiger. Ik vond het gewoon zo’n lomp ding en ik stootte er ook nog eens overal mee tegenaan. Nu Wout rondkruipt, is het des te belangrijker want die kapoen steekt als in zijn mondje.
  4. ’s Avonds alles klaarzetten voor ’s morgens. Dit neem ik enorm serieus. ’s Morgens jezelf en twee kinderen klaarmaken, eten geven (inclusief flesvoeding), (boeken)tassen pakken, naar de crèche, naar school en op tijd op je werk zijn.. een enorm stressvolle ochtend als je niet bent voorbereid. Wanneer de kinderen hun bedjes inkruipen, leg ik hun (en mijn) kleren voor de volgende dag al klaar. Dat scheelt een hoop keuzestress en discussie vooraleer we allemaal goed wakker zijn. Voor ik ga slapen, dek ik de tafel. Ik ga zelfs zo ver dat mijn theezakje al in mijn kopje hangt. Ik leg alle brooddozen en drinkbussen klaar, ik vul Wout zijn heen-en-weer-schriftje al zo goed mogelijk in en zet de schoenen (sjalen, mutsen en handschoenen) klaar. Ik maak diezelfde avond ook een to-do lijstje van wat ik de dag daarop allemaal moet doen. Zo weet ik zeker dat ik alles bij mij heb. Ik probeer ook zo veel mogelijk op te ruimen. Wat weg is, is weg en kan je ’s morgens ook niet irriteren of in de weg liggen (denk aan: speelgoed, afwas, papierwerk).
  5. Probeer zo kalm mogelijk te blijven en omarm te chaos. Adem een paar keren goed diep in. Neem afstand en laat alles zijn zoals het is. Als jij gestrest bent, voelen je kinderen dit haarfijn aan en worden ook zij vervelend.
  6. Omarm je energievolle momenten. Wanneer je ineens een moment/dag/week hebt waarin je super productief bent, ga er dan ook helemaal voor. Laat niemand je tegenhouden en neem je huis op Marie Kondo wijze onderhanden, do een make over, doe al die uitgestelde klusjes,… Maar omarm ook de tamme, luie dagen. Vind het oké als je even niets meer kan buiten een kop thee zetten en voor je uit staren. Doe ’s avonds helemaal niets meer en ga decadent Netflix kijken met een zak chips en een glas cola (of wijn). Kruip je zetel op terwijl je eigenlijk van alle andere verantwoordelijke dingen hoort te doen.
  7. Een goed sociaal netwerk. It takes a village to raise a child. Niet gelogen. Hoewel Tim en ik zoveel mogelijk zelf proberen op te lossen, is dit bijna onmogelijk. Al vanaf Lore klein was, hebben wij dezelfde babysit. Ze was een begeleidster bij haar op de crèche dus ze had de nodige kennis en was al vertrouwd. Zij is de eerste bij wie we aankloppen wanneer we naar een feestje willen of we wat alone time nodig hebben. Wanneer zij er is, maak ik mij nauwelijks zorgen. Ik weet dat de kinderen in goede handen zijn.
    En hetzelfde geldt voor de grootouders. Dankzij hun kunnen we eens een nachtje weg, een keer iets gaan eten of worden de kinderen van school/opvang opgehaald wanneer we het niet halen.
    En dan zijn er nog onze vrienden. Diegene die onze spruiten opvangen om te komen spelen, die met hen naar de zwemles gaan op een zondagmorgen, die met hen gaan spelen zodat mama even wat boodschappen doet,…
    Het is onbeschrijfelijk hoe dankbaar ik hen allen ben.
  8. En hier is mijn allerbeste tip:
    SOMEBODY ELSE’S OPINION OF YOU, IS NONE OF YOUR BUSINESS.
    rachel hollis
    Lees het nog maar een keer als het nodig is en knoop het goed in je oren. Laat andermans mening buiten je huis. Breng die onzin niet mee naar binnen en schenk er geen aandacht aan. Iedereen heeft een andere manier van opvoeding en de enige die met jouw opvoeding akkoord moet gaan, is je partner.
    Is je kind gelukkig? Is het gezond? Heeft het een dak boven zijn/haar hoofd? Staat er eten op tafel en heeft het een warm nest om in te slapen? Krijg je af en toe een knuffel? Verschijnt er dagelijks een glimlach op hun gezicht?
    Ja? Dan doe je het goed. Punt.

Het liefste wat ik doe, is zien hoe ze opgroeien. Hoe ze van de ene op de andere dag iets nieuws kunnen. Hoe blij ze worden wanneer we hun lievelingseten maken of een dag naar een pretpark gaan. Ik hoop dan ook dat zij zien hoe blij zij mij maken. Wanneer één van hen lacht, lach ik mee. Wanneer ze iets nieuws kunnen, ben ik even blij als zijzelf. En wanneer ze mij komen knuffelen of een kusje geven, kan mijn dag niet meer stuk. Mijn wereld is zoveel rijker geworden, maar het is een aanpassing geweest.
Hoewel de meningen enorm verdeeld zijn, vind ik de overgang van één naar twee minder moeilijk dan van nul naar één. Voor mij was het een kwestie van de chaos omarmen en proberen niet te perfectionistisch te zijn. Ik doe mijn uiterste best en op het einde van de dag weet ik dat dit genoeg is. Zowel voor mijn kinderen, mijn man als voor mezelf.

Naarmate de kids ouder worden, veranderd hun leven en het onze automatisch ook. Elke keer weer zal het een aanpassing vergen. Het zal altijd een achtbaan blijven, maar gelukkig houd ik van achtbanen..

 

Liefs,
Stephanie

3 Comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s