Een blogpauze

Ik noem het een pauze, maar ik vrees dat het een vaarwel wordt. Ik heb besloten om (een tijdje) te stoppen met Steph to Read. Ik merk dat ik er geen tijd meer voor kan maken. Ook al heb ik tientallen ideeën voor artikels, reviews en recepten, het komt er gewoon niet van. Ik voel mij continu gestrest omdat ik geen tijd vind om foto’s te nemen, ze te bewerken, de woorden te schrijven en de algehele marketing. Elke dag voel ik een kleine druk op mijn schouders omdat ik niet toekom aan wat ik zou moeten doen voor deze blog.

De laatste 2 jaren doe ik zo veel verschillende dingen dat ik niets meer bereik. Er komt niets meer uit mijn handen. Ik doe zoveel dingen half, maar niets goed. Ik loop over. Ik zie door het bos de bomen niet meer.

Tijdens mijn vakantie heb ik hier goed over nagedacht en ben ik tot de conclusie gekomen om mijn blog even op non-actief te zetten (de blogposts kan je nog steeds lezen, maar er komt niets nieuws meer). Wat ik op dit moment belangrijk vind, is dat ik een gezond leven creëer voor mezelf. Ik wil mij focussen op gezonde voeding en sporten (inclusief een fitdance-les waar ik in september mee begin).
Ik wil graag een boek schrijven. Niet zozeer uitgeven, maar het schrijven van begin tot einde. Ik heb nog nooit een verhaal afgemaakt. Ik ben verschillenden begonnen, maar ze staan onafgemaakt op mijn laptop. Ik wil weten of ik het kan.
Buiten mijn job doen, mama zijn en een goede vriendin zijn, zijn dit de dingen waar ik mijn vrije tijd aan wil spenderen. Niets meer.

Einde Steph to Read

Toen ik de beslissing had genomen om een pauze in te lassen, voelde ik een last van mijn schouders vallen. Er viel iets weg. Ik had ineens meer plaats in mijn hoofd om aandacht te geven aan andere dingen. Mijn telefoon werd verbannen naar een hoekje in de keuken -op silent-stand- (want ik moest geen foto’s meer nemen) en ik had meer tijd om te spelen met de kids. De druk om alle foto’s op tijd te bewerken voor zondagochtend en alles te schrijven viel ook weg. Nu kan ik samen met de kids naar tekenfilms kijken en twee stressvrije koppen thee drinken.

In november moet ik beslissen of ik doorga met Steph to Read (dan wordt mijn licentie al dan niet verlengd). De kans is groot dat ik er definitief mee stop, maar dat kan ik nu nog niet met volle 100% zeggen. Wie weet mis ik het wel veel te hard? Het kan ook zijn dat ik er een paar jaren mee stop en daarna een nieuwe blog begin die compleet anders is. Ik weet het absoluut niet. En dat is oké. Als ik iets wil delen, zal ik dit waarschijnlijk via Instagram doen.

Maar voor nu zeg ik adieu.

 

2 Comments

  1. Lieve Stephanie!

    De juiste beslissing, want jij luistert op tijd naar je lichaam!
    Ik zal het missen (en met mij vele anderen), maar nu komt er tijd vrij voor belangrijkere dingen!
    Je bent goed bezig!

    Lieve groet,
    Diny

    Like

  2. Lieve Stephanie, ik heb van jou genoten. Ik snap je beslissing, goed dat je de knoop door hakt en voor jezelf en gezin kiest. Veel geluk samen en misschien tot je volgende schrijfsels in de toekomst BEDANKT!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s